półpasiec
Fot.: Pexels.com

Półpasiec to wirusowa choroba, wywoływana przez Varicella zoster. Wirus ten odpowiada za rozwój ospy u dzieci, a po przebyciu ospy wirus pozostaje w organizmie w uśpieniu. Wiele lat później może dojść do rozwoju półpaśca. Objawy tej choroby to pęcherzyki skórne zlokalizowane na jednej stronie ciała. Leczenie półpaśca polega na stosowaniu leków przeciwwirusowych.

Czym jest półpasiec?

objawy półpaśca
Fot.: Pexels.com

Półpasiec to choroba stanowiąca reaktywację infekcji wirusem Varicella zoster. Wirus ten przy pierwszym kontakcie z organizmem człowieka wywołuje ospę, po czym pozostaje w uśpieniu. Bez względu na to, czy ospa miała łagodny czy ciężki przebieg, po wielu latach od przechorowania ospy może dojść do rozwoju półpaśca. Na zakażenie wirusem Varicella zoster narażone są wszystkie osoby, które nie były szczepione na ospę wietrzną. Do zakażenia może zatem dojść zarówno u dzieci, jak i dorosłych.

Czynnikami sprzyjającymi aktywacji wirusa Varicella zoster i rozwojowi półpaśca są m. in.:

  • wiek, gdyż ryzyko pojawienia się półpaśca wzrasta zauważalnie po 50 roku życia
  • schorzenia przebiegające z obniżeniem odporności (infekcja wirusem HIV, białaczki, chłoniaki)
  • leczenie immunosupresyjne, np . po przeszczepieniu narządu
  • długotrwałe stosowanie glikokortykosteroidów
  • leczenie nowotworów radioterapią i chemioterapią

Do zakażenia wirusem półpaśca dochodzi na drodze bezpośredniego kontaktu z osobą chorą na ospę wietrzną lub półpasiec. Zazwyczaj choroba występuje tylko raz; ponowne pojawienie się półpaśca może wskazywać na upośledzenie odporności.

Objawy półpaśca

Półpasiec to choroba infekcyjna przebiegająca z bardzo charakterystycznymi zmianami skórnymi. Zanim jednak pojawi się wysypka, najpierw zaobserwować można objawy zwiastujące. Pojawiają się takie objawy ogólne jak gorączka, bóle głowy i bóle mięśniowe, dreszcze oraz zmęczenie. Natomiast na skórze odczuwalne jest swędzenie, mrowienie i pieczenie, a także ból. Kolejnym etapem rozwoju choroby jest pojawienie się pęcherzyków na skórze. Pęcherzyki wypełnione są płynem i występują w skupiskach, a ich lokalizacja jest zgodna z przebiegiem nerwów. W przypadku uogólnionej, klasycznej postaci półpaśca wysypka pojawia się po jednej stronie tułowia i zazwyczaj nie przekracza środkowej linii ciała (stąd nazwa choroby – półpasiec). Pęcherzyki zasychają w przeciągu 3 – 5 dni i pojawiają się strupki. Wysypka ustępuje po 2 – 4 tygodniach.

W przebiegu półpaśca ocznego wirus atakuje tęczówkę lub spojówkę i może prowadzić do trwałej utraty wzroku. Z kolei uszna postać półpaśca może przebiegać z utratą słuchu oraz uszkodzeniem nerwu twarzowego. W przebiegu półpaśca krwotocznego pojawiają się krwawe wylewy do skóry, a półpasiec zgorzelinowy przebiega z powstaniem owrzodzeń.

Diagnostyka półpaśca

Zazwyczaj rozpoznanie półpaśca nie powinno stanowić żadnych trudności, gdyż zmiany skórne mają bardzo charakterystyczny przebieg. Jeśli jednak pojawią się jakiekolwiek wątpliwości – konieczne jest wykonanie diagnostyki. Materiałem do badania może być płyn z pęcherzyków, w którym wykazać można obecność wirusa Varicella zoster.

Leczenie półpaśca

leczenie półpaśca
Fot.: Pexels.com

W terapii półpaśca stosowane są leki przeciwwirusowe, które ograniczają namnażanie wirusa i łagodzą objawy choroby oraz skracają czas jej trwania. Leki o działaniu przeciwwirusowym to m. in. acyklowir oraz walacyklowir. Należy je zastosować jak najwcześniej – jak najszybciej po pojawieniu się wysypki. Ponadto konieczne może być leczenie przeciwbólowe, a także stosowanie leków przeciwhistaminowych łagodzących świąd skóry.

Powikłania półpaśca

Jednym z najczęściej pojawiających się powikłań półpaśca jest neuralgia półpaścowy, czyli przewlekły ból występujący w tych miejscach, gdzie pojawiła się wysypka. Ból może być odczuwalny nawet przez wiele lat. Powikłaniami półpaśca może być ponadto utrata wzroku lub słuchu, a także zapalenie płuc, zapalenie wątroby czy martwica narządów wewnętrznych. Ryzyko rozwoju powikłań wzrasta u osób w starszym wieku.

Bibliografia:

Jamison D. i in., Disease Control Priorities in Developing Countries, 2nd edition; Skin diseases; Oxford University Press 2006

 

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here