cesarskie cięcie
Fot.: Pexels.com

Cesarskie cięcie to operacja położnicza mająca na celu ukończenie ciąży. Zabieg tego typu może być planowany lub wykonywany nagle. Podczas cesarskiego cięcia kobieta jest znieczulana od pasa w dół na drodze znieczulenia zewnątrzoponowego lub podpajęczynówkowego. Zabieg cesarskiego cięcia odbywa się na drodze wykonania nacięcia nadłonowego i trwa 30 – 40 minut.

Czym jest cesarskie cięcie?

wskazania do cesarskiego cięcia
Fot.: Pexels.com

Cesarskie cięcie to zabieg operacyjny prowadzący do rozwiązania ciąży, stanowiący alternatywę dla porodu drogami natury. Kiedyś cesarskie cięcie było zabiegiem wykonywanym wyłącznie ze wskazań lekarskich. Obecnie natomiast jest to zabieg rutynowy, bardzo często wykonywany na życzenie kobiety ciężarnej. Powikłania związane z samym zabiegiem należą do rzadkości, dlatego wielu lekarzy nie ma nic przeciwko takiej postaci rozwiązania ciąży. Istnieje jednak grupa lekarzy, która jest zdania, że – jak każdy zabieg operacyjny – cesarskie cięcie powinno być wykonywane wyłącznie wtedy, gdy są ku temu konkretne wskazania.

Kobiety chcą wykonać cesarskie cięcie na życzenie z wielu powodów. Jednym z najważniejszych jest strach przed porodem siłami natury. Inny powód to możliwość dokładnego zaplanowania terminu porodu i uniknięcie niespodzianek związanych z nagłym rozpoczęciem akcji porodowej.

Zalety i wady cesarskiego cięcia

Jedną z zalet cesarskiego cięcia jest zapobieganie takim przypadłościom rozwijającym się w efekcie porodu naturalnego jak urazy dna macicy i wypadanie narządów miednicy, pęknięcie krocza, nietrzymanie moczu. Z drugiej strony – wzrasta ryzyko wystąpienia zakażenia rany pooperacyjnej, wycięcia macicy, krwotoku śródporodowego czy zakrzepicy. Ponadto mogą wystąpić problemy z karmienia piersią. Wynika to z faktu, że porodowi siłami natury towarzyszy zwiększona synteza oksytocyny – hormonu inicjującego skurcze macicy, a jednocześnie pobudzającego laktację.

Jakie są korzyści dla dziecka? Na pewno zredukowane zostaje ryzyko urazów okołoporodowych, jednak wskazywanych jest wiele wad takiego rozwiązania. Przede wszystkim – przejście dziecka przez kanał rodny kobiety i skurcze macicy przyczyniają się do tego, że z płuc malucha wypchnięte zostaje nawet 80% zalegającego płynu owodniowego. Dzięki temu dziecku łatwiej jest podjąć próbę samodzielnego oddechu. Ponadto ucisk kurczących się mięśni na ciało dziecka stymuluje czucie głębokie, natomiast dzieci urodzone drogą cesarskiego cięcia mogą mieć problem z obniżonym lub wzmożonym napięciem mięśniowym. Poród siłami natury uniemożliwia naturalną kolonizację układu pokarmowego dziecka fizjologiczna florą bakteryjną, zasiedlającą drogi rodne matki. Może przełożyć się to na pogorszoną odporność dziecka. Ponadto coraz więcej mówi się o tym, że cesarskie cięcie zwiększa ryzyko rozwoju u dziecka astmy, cukrzycy typu 1 czy celiakii.

Wskazania do cesarskiego cięcia

Pomimo, iż wiele placówek coraz częściej decyduje się na wykonywanie cesarskiego ciecia na życzenie, wciąż jeszcze uważa się, że zabieg ten powinien być wykonywany ze wskazań medycznych. A najczęstsze wskazania do cesarskiego cięcia to:

  • ciężki stan przedrzucawkowy
  • rzucawka
  • wypadnięcie pępowiny
  • przedwczesne oddzielenie łożyska
  • zaburzenia czynności serca płodu
  • nieprawidłowe ułożenie główki dziecka

Cesarskie cięcie może być także wykonane ze wskazań pozapołożniczych, związanych ze stanem zdrowia matki. Mowa m. in. o retinopatii i odwarstwieniu siatkówki, niewydolność krążenia lub niewydolność oddechowa czy nieprawidłowości ortopedyczne w obrębie miednicy.

Cesarskie cięcie krok po kroku

przebieg cesarskiego cięcia
Fot.: Pexels.com

Po przyjęciu do szpitala na zabieg, kobieta może mieć pobraną próbkę krwi i moczu do badania. Ponadto wykonywane jest badanie KTG płodu. Zabieg cesarskiego cięcia rozpoczyna się od znieczulenia. Znieczulenie polega na umieszczeniu cieniutkiego cewnika w kanale kręgowym. Następnym etapem zabiegu jest wykonanie poprzecznego nacięcia dolnej części brzucha w celu przerwania ciągłości powłok brzucha oraz ściany macicy. Nacięcie ma około 15 cm szerokości i przez nie wyjmowane jest dziecko. Kobieta nie widzi pola zabiegowego, które oddzielone jest parawanem. Po odcięciu pępowiny dziecko jest na moment pokazywane mamie, po czym zajmuje się nim neonatolog. A kobiecie zakładane są szwy.

Bibliografia:

Rekomendacje Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego. Cesarskie cięcie. 2006 – 2011

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here