angina
Fot.: Unsplash.com

Angina to bakteryjne zapalenie migdałków i gardła, który najczęściej wywoływane jest przez wirusy, a także bakterie. U dzieci najczęstszą przyczyną anginy jest bakteria Streptococcus pyogenes, czyli paciorkowiec beta – hemolizujący. Do rozwoju infekcji może dojść po kontakcie z chorą osobą lub w stanach obniżonej odporności u bezobjawowych nosicieli. Angina przebiega z ostrym bólem gardła, gorączką oraz katarem. Leczenie anginy sprowadza się do stosowania antybiotykoterapii.

Czym jest angina?

zakażenie anginą
Fot.: Unsplash.com

Angina to choroba infekcyjna gardła i migdałków, wywoływana przez wirusy lub bakterie. Infekcja może rozwijać się w migdałkach podniebiennych, gardłowych oraz językowych. Do zakażenia może dojść na drodze kropelkowej, bezpośredniego kontaktu z osobą zakażoną, a także poprzez używanie tych samych kubków czy butelek. Nierzadko dochodzi także do bezobjawowego nosicielstwa bakterii i rozwoju anginy w stanach pogorszenia odporności.

Angina wirusowa spowodowana jest przez te same wirusy, które wywołują przeziębienie (rhinowirusy, adenowirusy, enterowirusy). Z kolei za rozwój anginy bakteryjnej najczęściej odpowiadają takie bakterie jak Streptococcus pyogenes, Fusobacterium necrophorum czy paciorkowce grupy C i G.

Do rozwoju anginy dochodzi najczęściej w okresie letnim, gdy rozszerzone pod wpływem ciepła naczynia krwionośne gardła poddane zostaną oziębieniu, np. podczas picia zimnego napoju lub zjedzenia lodów. Wówczas naczynia krwionośne gwałtownie się obkurczają, a gorzej ukrwiona błona śluzowa gardła jest bardziej podatna na działanie czynników zakaźnych i rozwój tej choroby dziecięcej.

Jak objawia się angina?

Angina wirusowa ma znacznie łagodniejszy przebieg niż angina bakteryjna. W przypadku anginy wywołanej przez wirusy okres wylęgania choroby trwa 1 – 6 dni. Ta postać anginy objawia się pod postacią bólu gardła, umiarkowaną gorączką, bólami głowy i stawów, a także nieżytem nosa. Może pojawić się chrypka, zapalenie spojówek, biegunki.

W przebiegu bakteryjnej anginy objawy są bardziej nasilone. Przede wszystkim – pojawia się bardzo silny ból gardła, uniemożliwiający połykanie. Bólowi gardła towarzyszy obrzęk i zaczerwienienie. Zapaleniu gardła towarzyszy zapalenie migdałków podniebiennych, wysoka gorączka, zaczerwienienie języka i wybroczyny na błonie śluzowej podniebienia. Powiększone i wrażliwe na dotyk stają się węzły chłonne szyjne. Brak jest kaszlu i kataru.

W jaki sposób diagnozowana jest angina?

Na podstawie samych objawów klinicznych trudno jest jednoznacznie określić, czy angina wywołana jest przez wirusy czy bakterie. Ma to kluczowe znaczenie dla zaplanowania odpowiedniej terapii. Angina bakteryjna wymaga zastosowania antybiotykoterapii, a infekcja wirusowa leczona jest objawowo. Nie jest zalecane przepisywanie antybiotyku „na wszelki wypadek”, gdyż sprzyja to nasileniu niepożądanego zjawiska antybiotykooporności. W celu wykazania bakteryjnego podłoża anginy konieczne jest wykonanie odpowiednich testów diagnostycznych. Szybki test wykonywany w gabinecie lekarza to test wymagający pobrania wymazu z gardła i umożliwiający wykrycie przeciwciał. Inną metodą diagnostyczną jest pobranie wymazu z gardła lub migdałka i wykonanie klasycznego badania mikrobiologicznego. Wówczas możliwe jest zidentyfikowanie bakterii oraz określenie jej wrażliwości na antybiotyki. Jeśli wyniki badań mikrobiologicznych nie potwierdzą zakażenia bakteryjnego, wówczas można założyć, że przyczyną anginy jest wirus.

Leczenie anginy bakteryjnej i wirusowej

leczenie anginy
Fot.: Unsplash.com

Angina wirusowa nie wymaga zastosowania antybiotyku, a leczenie jest wyłącznie objawowe. Stosowane są leki przeciwgorączkowe i przeciwbólowe, spraye do gardła, tabletki do ssania, płyny do płukania gardła. Z kolei bakteryjna angina wymaga zastosowania antybiotyku. Zazwyczaj stosowana jest penicylina, cefalosporyny I generacji oraz antybiotyki makrolidowe. Ponadto w leczeniu anginy uwzględnić należy odpoczynek, właściwe nawadnianie organizmu, a także stosowanie półpłynnej diety, łatwej do przełykania.

Bibliografia:

Virella G., Mikrobiologia i choroby zakaźne; Urban&Partner, 1999

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here