dalekowzroczność
Fot.: Unsplash.com

Dalekowzroczność to wada wzroku określana jako nadwzroczność. W przebiegu tej wady wzroku wyraźnie dostrzec można tylko i wyłącznie obiekty znajdujące się w oddaleniu od oka. Natomiast obiekty znajdujące się blisko oczu widziane są jako niewyraźne. W rozwoju dalekowzroczności ogromne znaczenie mają czynniki genetyczne.

Czym jest dalekowzroczność?

przyczyny dalekowzroczności
Fot.: Unsplash.com

Nadwzroczność, znana również jako dalekowzroczność, jest powszechnym typem zaburzenia refrakcji światła, w przebiegu którego odległe obiekty mogą być lepiej widoczne niż przedmioty, które są blisko. Jednak ludzie doświadczają nadwzroczności różnie. Niektórzy ludzie mogą nie zauważyć żadnych problemów ze wzrokiem, zwłaszcza w młodym wieku. Dla osób ze znaczną nadwzrocznością widzenie może być niewyraźne w przypadku obiektów w dowolnej odległości.

Refrakcja (załamanie światła) to zakrzywienie światła, które przechodzi przez gałkę oczną. Obraz pojawia się, gdy promienie światła są wyginane (załamywane) przechodząc przez rogówkę i soczewkę. Następnie światło skupia się na siatkówce. Siatkówka przekształca promienie świetlne w impulsy nerwowe, które są wysyłane przez nerw wzrokowy do mózgu. Mózg je interpretuje w postaci obrazów, które ostatecznie widzimy. W przypadku wad refrakcji kształt oka uniemożliwia skupianie się światła na siatkówce. Długość gałki ocznej (dłuższa lub krótsza), zmienia się na skutek zmian kształtu rogówki lub starzenia się soczewki. Dalekowzroczność rozwija się wówczas, gdy światło załamuje się za siatkówką zamiast na siatkówce, co może powodować niewyraźne widzenie. Ma to miejsce, gdy gałka oczna jest zbyt krótka.

Przyczyny dalekowzroczności

U dzieci dalekowzroczność występuje fizjologicznie – jest ona konsekwencją postępującego rozwoju gałki ocznej i kulistego kształtu gałki ocznej. Z czasem taka dalekowzroczność powinna zanikać – występuje u dzieci do 3 roku życia i zazwyczaj nie przekracza 2,5 dioptrii. Oznacza to, że taka fizjologiczna dalekowzroczność jest umiarkowana i nie wymaga korygowania okularami. Jeżeli wada wzroku nadal się utrzymuje – konieczne jest jej korygowanie. U dorosłych przyczyną dalekowzroczności jest przede wszystkim zaburzenie zdolności akomodacyjnych oka, co może być konsekwencją fizjologicznego starzenia się soczewki oka.

Objawy dalekowzroczności

Oczywistym objawem dalekowzroczności jest trudność z wyraźnym widzeniem przedmiotów znajdujących się blisko oka. Ponadto pojawić mogą się takie symptomy jak zmęczenie oczu, ich zaczerwienienie i łzawienie, bóle głowy. U dzieci dalekowzroczności może towarzyszyć syndrom leniwego oka, czyli zez. Objawy zazwyczaj rozwijają się stopniowo.

Diagnostyka dalekowzroczności

W celu rozpoznania dalekowzroczności i określenia nasilenia wady, konieczne jest wykonanie badania okulistycznego. Wyróżnia się następujące stopnie dalekowzroczności:

  • dalekowzroczność niska przyjmuje wartości do + 2 dioptrii
  • dalekowzroczność umiarkowana przyjmuje wartości pomiędzy +2 a + 5 dioptrii
  • dalekowzroczność wysoka przekracza + 5 dioptrii.

Leczenie dalekowzroczności

leczenie dalekowzroczności
Fot.: Unsplash.com

Dalekowzroczność jest wadą wzroku, którą należy korygować. Umożliwia to noszenie soczewek kontaktowych lub okularów korygujących. Korygowanie dalekowzroczności przy pomocy okularów stosowane jest wówczas, gdy wada przekracza wartość 2,5 dioptrii, a u dzieci dodatkowym wskazaniem jest współtowarzyszenie zeza. Okulary i soczewki kontaktowe zmieniają kąt, pod którym światło wpada do oka.

Skuteczną metodą korygowania dalekowzroczności są także zabiegi laserowe, polegające na nacięciu rogówki i odpowiednim wymodelowaniu jej powierzchni. Inne metody zabiegowe to wszczepienie soczewki fakijnej, czyli sztucznej soczewki umieszczanej między soczewką naturalną a tęczówką. Dalekowzroczność można skorygować także dzięki stosowanemu w przypadku silnej dalekowzroczności wszczepieniu implantu wewnątrzgałkowego. W miejsce soczewki naturalnej wszczepiana jest soczewka sztuczna.

Bibliografia:

Upadhyay S., Myopia, hyperopia and astigmatism: a complete review with view of differentiation; IJSR, 2013

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here